Uiteindelijk geen schriftelijke toestemming nodig. Als een wagen reeds ingeschreven is geweest in een andere EU-lidstaat is er geen Europees Gelijkvormigheidsattest of COC nodig. Dus afspraak gemaakt in Deurne op de eerste dag die kon voor hen: woensdag 23 mei om 7u30 's morgens.

Voor die dag moet ik een verzekering kopen en dan ga ik na de keuring werken. Hebben ze de 7 op het werk ook al eens gezien. En als het werk toe laat ga ik vroger naar huis om ten volle te genoeten van de ééndaagse verzekering. Want dan is het weer wachten tot een omslag van het FOD in de bus valt.

Woensdag 23 mei 2007

Deze ochtend extra vroeg opgestaan om in zeer mooi weer naar Deurne te bollen voor de technische controle. Voor een importkeuring moet je aanschuiven in de rij van de vrachtwagens, en toen ik daar een tijdje stond, stapte een vriendelijke medewerker van het keuringsstation op me af en zei dat ik al binnen kon rijden via een andere rij. Ondertussen stond de motor al goed koud, dus ik wist al dat het halen van de CO-norm wellicht niet zou gaan lukken.

De vriendelijke keurder verdween spijtig genoeg en een minder knappe kwam in de plaats :-( Veel communicatie was er niet, ik voelde mij vooral genegeerd, er werd niets uitgelegd, niets over de verschillende stappen, niets over eventuele problemen of vragen. Enkel: "papieren?" en dan iets later "wil u hier eens tekenen". Extreem sec allemaal.

Alle cijfertjes van de wagen worden genoteerd: bandenmaat, chassisnummer, nummer motor (als ze die kunnen vinden wat bij mij niet lukte en ik wist het ook niet staan), hoe lang is de wagen, hoe breed, welke gordels steken erin, en dan hoeveel CO komt er uit. En daar liep het dus serieus mis maar ja toen stond de motor wel ijskoud. Toegegeven de motor heeft wel even mogen blijven draaien maar was nog niet halfweg opgewarmd toen het verdict viel: te veel CO.

Ondertussen was de stationschef er ook al bijgeroepen om foto's te trekken van de gordels (geen uitleg waarom) en van het chassisnummer. Daarover toch wel uitleg gevraagd en summmier gekregen: "EU-richtlijn zegt dat het 7mm hoog moet zijn; en het staat ook niet in het chassis". Die grootte van de letters vind ik absurd, "harde wet maar wet" zeiden de Romeinen al. Maar dat het nummer niet in het chassis zou staan, heb ik toch even rechtgezet alhoewel duidelijk niet overtuigend genoeg. Je zou toch mogen verwachten dat een keurder van het station dat voor heel het arrondissement (ik denk zelfs provincie) de impportkeuringen doet, met een Caterhamdealership op enkele km'tjes, en in een stad met een wereldhaven, het verschil zou kennen tussen carrosserie en chassis? Blijkbaar niet.

De rest van de keuring verliep zoals iedere gewone keuring, en dat zag er allemaal OK uit. Dan nog even op de weegbrug en dat was het dan. Die weegbrug ligt echter buiten, en daar heb ik toch wel een tijdje gestaan. Een medewerker van de rijschool die daar ook is, passeerde ietsje later en bemerkte "dat ik er toch al lang stond, ze zijn je toch niet vergeten?". Ik ben dan maar wat dichter bij de deur met zwaar getinte ramen gaan staan. En vrij snel ging de deur open. Ik kon gaan parkeren en moest dan naar het kantoor van de stationschef gaan.

Me in de bureau op een stoel gezet en wederom word ik genegeerd. Terwijl de stationschef tussen telefoontjes door dingen intypt op de PC, op een formulier wat dingen aanvinkt, en dan weer uitdoet met een stempeltje erbij, dat het toch OK is, dat dan ook weer wist in de PC; wat gemompel met de keurder van dienst. Ik vang iets op van de gordels. Het probleem is dat het niet de originele zijn. Bijna verlies ik mijn zelfbeheersing en kan zeer kalm melden dat de originele gordels enkel een FIA-keuring hebben en dat er dus andere gordels in moeten. Chef kijkt nog eens naar de ingevulde papieren van de keurder die het E-keurmerk op de gordels had opgemerkt en ook ingevuld op het formulier. En dan meldt de chef dat het weliswaar het minimum is maar toch OK want gemonteerd op dezelfde punten als de originele gordels.

En dan eindelijk een beetje uitleg. Ik moet bij de constructeur een soort verklaring vragen dat ze het OK vinden dat deze remleidingen erop zitten. Ik val uit de lucht. Wat is er aan de remleidingen? "Die zijn geweven metaal, enkel gebruikt voor rally". Ik val van de ene verbazing in de andere. Als het OK is voor de contructeur dat deze remleidingen erop staan is het ook OK voor de keuring. Gelukkig maar.

De opmerking van het chassisnummer wordt uiteindelijk uitgevinkt. Waarom het nu wel OK is, wordt niet uitgelegd. Integendeel zelfs, ik merk het maar eerst als ik thuis alle papieren wat nader bekijk.

Uitkomst is uiteindelijk een rode kaart, maar dat is normaal aangezien ik maar eerst een groene krijg als de procedure helemaal doorlopen is. Maar ze willen het dossier nog niet naar Brussel sturen zonder het motorbloknummer en het attest ivm de remleidingen. De stap vooruit om mijn 7 op de weg te krijgen is dus wat kleiner dan die had kunnen zijn. Maar alles bij elkaar is er niets echt fundamenteel mis. En wat er "mis" is, is makkelijk opgelost, zal alleen meer tijd vragen, dan een herkeuring en dan hopelijk wel alle papieren richting Brussel.

Dinsdag 18 juni 2007

Vandaag terug naar de keuring met een mail van Caterham Cars dat de metalen geweven remleidingen standaard op hun wagens staan sinds ongeveer 1990 en deze keer weet ik ook het nummer staan op het motorblok. De ervaring was deze keer totaal anders. Wel communicatie en interesse in de 7. Heel vriendelijk allemaal. Het dossier is nu wel in orde en zal worden opgestuurd naar Brussel. Nog één laatste wachtperiode en de fun kan eindelijk beginnen!

Maandag 9 juli 2007

Vandaag brief gekregen van Brussel: ze kunnen mijn 7 niet op de inschrijven want hij komt niet overeen met een in België goedgekeurd prototype. Dat wist ik al.
Ik kan wel een aanvraag indienen om een goedkeuring te krijgen als alleenstaand voertuig. Ook dat wist ik al, en ik dahct dat dat ook aan het gebeuren was. Blijkbaar heeft dekeuring in Deurne mijn dossier naar de verkeerde mensen gestuurd :-(
Om zo'n aanvraag te doen moet ik een kopie van het aankoopfactuur opsturen vergezeld van een kopie van "onderhavig schrijven" m.a.w. de brief die ik van Brussel heb gehad moet ik terug sturen naar Brussel en jawel naar exact hetzelfde adres als van waar ie gekomen is. Kafka ten top. Ongelooflijk.
Even gemaild met de behandeld ambtenaar: faxen mag gelukkig ook en de brief moet erbij om de juiste referentie te hebben. Dus even naar het werk gereden (ben eigenlijk met vakantie) en daar de brief en factuur gaan faxen.

Maandag 16 juli 2007

Weer een brief van Brussel. Deze keer standaard briefje dat ze mijn aanvraag goed hebben ontvangen, ze geven me het nieuwe dossiernummer en de rekening: 64,45 euro dossierkosten. Betalen betekent niet dat het dossier ook wordt goedgekeurd.

Woensdag 18 juli 2007

Nog eens een brief van Brussel. Het begint hier snel te gaan. Bruno had gezegd dat na de brief met het dossiernummer de volgende brief normaal gezien de goedkeuring is. Ik heb dan ook eerst even diep ingeademd vooraleer ik de brief heb geopend. Maar ik zag direct dat het niet was, wat ik wilde. Ze hebben nog wat extra informatie nodig: maximum laadvermogen, maximum snelheid,merk en model van de motor. En het moet natuurlijk van de constructeur of de officiële mandataris komen. Al die info stond spijtig genoeg niet op het Britse V5 anders hadden ze me dit niet gevraagd..
Snel mail gestuurd naar Caterham Cars. Want de behandelend ambtenaar gaat in vakantie vanaf 5 augustus tot 5 september en ik zou het toch in orde willen hebben voor hij op verlof vertrekt, anders wordt het veel te nipt tegen de vertrekdatum voor de festiviteiten voor de 50ste verjaardag van de 7.

Dinsdag 31 juli 2007

De mail van CC is eindelijk aangekomen. Bij hen had natuurlijk de persoon die ik nodig had vakantie. Ik heb me een paar keer verontschuldigd dat ik weer een herinneringsmail stuurde maar gezien de strikte timing dat ik niet anders kon. Heb uiteindelijk Angus ingeschakeld ook om ze te melden dat ik geen "crazy Belgian" ben die hun voor niets lastig valt.

Heb de mail dan ook direct doorgemaild en doorgefaxt. Hopelijk is nu alles in orde.

Woensdag 8 augustus 2007

Hoera! Eindelijk: mijn Proces Verbaal van Goedkeuring als alleenstaand voertuig zat in de bus vandaag. Direct gebeld naar de keuring om iets af te spreken om mijn identificatiestickertje te gaan halen. En aan de telefoon wortd ik gevraagd of ik de wagen 2de hands had gekocht in het buitenland, want dan moet ik ook nog een tweedehandskeuring laten uitvoeren. Dit snap ik niet. De wagen heeft een homologatiekeuring moeten ondergaan en heeft dan moeten stil staan in de garage, want geen goedkeuring, is geen inschrijving, is geen verzekering, en dus mag je er niet mee rijden. Waarom moet die dan nu weer gekeurd worden? Tja de wet naar het schijnt. Thuis surf ik wat op het net maar vind nergens uitsluitsel of dit nu moet of niet. Het keuringsstation van Deurne vertrouw ik niet echt om te wteen wat er wel en wat er niet moet, gezien mijn ervaringen met hen de laatste 4,5 maanden.

Op donderdag eens gebeld met Brussel, maar ja eer je daar de juiste dienst aan de lijn hebt, dan werken ze niet meer want dan is het na 16.00 uur. Jongens jongens... die federale ambtenaren zijn toch niet zo schitterend voor de reputatie van alle ambtenaren. Zullen wij op het lokale niveau wel hard werken tot laat.

Vrijdag 's morgens dan nog maar eens terug gebeld maar niemand neemt de telefoon op na meer dan 20 keer bellen. Dus op hoop van zegen naar de keuring.

Vrijdag 10 augustus 2007

Aangekomen bij de keuring wordt ik direct naar de stationschef gestuurd want 2de hands keuring nodig. Ik maak wat van mijn orden, maar er is echt niets aan te doen. Ik kan wel op de sympathie rekenen van de stationschef: hij vindt het ook niet logisch maar niets aan te doen. Ik kalmeer dan maar. Het identificatiestickertje krijg ik al mee en de 9 euro dat het normaal gezien kost, laat hij vallen. We maken een afspraak voor dinsdag terug te komen voor die 2de handskeuring en ik stap teleur gesteld buiten.

Ik bel dan maar naar Bruno om de frutstrtaies wat te kunnen ventileren en nadien naar mijn verzekeringsagente om te melden dat ik dan vandaag toch niet langs zal komen voor de verzekering eindelijk af te sluiten. Ik zie in een ooghoek de staionschaf op me afkomen. Hij zegt dat hij niet had beseft dat ik de 7 bij had en als ik tijd had, kon de 2de handskeuring direct gebeuren. Ik spring direct in de 7 en rijd binnen.

En dan begint de laatste keuring: nu maar hopen dat de motor nog warm genoeg staat om de emissienorm te halen: na een tijdje geen enkel probleem, heb zelfs een grote marge. Dan volgende stap en een andere keurder. Die direct over Caterhams begint te vertellen. Hij had er eentje gehuurd een tijdje geleden en was duidelijk weg van de wagens. Ik spring binnenin een gat in de lucht, eindelijk iemand in het keuringsstation die weet over wat het hier gaat. We praten nog wat over een Elise, het invoerproces, hij laat me 't een en 't ander zien als de 7 op de brug staat. Best leuke ervaring met als resultaat een groen kaart en een rekening van 44 euro.

Direct naar de verzekeringsagent gereden om het inschrijvingsformulier te vervolledigen en een verzekering af te sluiten. het is spijtig genoeg te laat om in Kontich nog een plaat te gaan halen, maar niets houdt me nu nog van de Belgische wegen ;-)

Maandag 13 augustus 2007

Snel naar Kontich om de nummerplaat te gaan halen. Ik moet wat wachten en dan is het eindelijk aan mij. Ze vraagt het Brits inschrijvingsbewijs en het roze Belgische en begint vanalles en nog wat in te typen en fronst ineens de wenkbrauwen. Ik schiet in paniek, wat gaat het nu weer zijn. Ze duidt het PVG-nummer aan op het roze inschrijvingsbewijs, en begint dan te zeggen dat ik het bij de keuring eens moet late nakijken. Ik laat ze het PVG zien, had dat uiteraard bij, ze bekijkt het en vraagt dan van wanneer de wagen is, van 2003 antwoord ik; en daar zit het probleem: op het PVG staat 2006!?!?

Ze zucht "die van Brussel" en ik dacht bij mezelf, "ja inderdaad!" Gelukkig kan ze het regelen met een telefoontje, het duurt wel even eer er wordt opgenomen en dan duurt het even eer ze juiste persoon aan de lijn krijgt. Maar gelukkig gaan ze het in één keer in het systeem aanpassen, het duurt dan even voor ze het in Kontich kunnen zien. Dus ik zet me terug neer in de wachtzaal en ondertussen neemt ze er al een nummerplaat bij die de mijne zal worden. Na een paar minuutjes is alles in orde en krijg ik de plaat mee. Het juiste PVG zal opgestuurd worden en ik moet het foute terug sturen.

Maar ik heb mijn nummerplaat XSA 363. Het hoofdstuk dat begon op 13 april 2007, is eindelijk positief afgerond, ik kan eindelijk ongebreideld met de 7 rijden. Voor het verhaal dat begon op 4 februari 2007 toen ik mijn 7 voor de eerste keer zag en beslist heb van te kopen, kan er eindelijk aan het volgende hoofdstuk begonnen worden.

Donderdag 6 september 2007

Nog steeds geen nieuw PVG gekregen. Ik heb het foutieve ook nog niet terug gestuurd. Ik heb nu een PVG, ik wacht op het juiste voor ze het foute terug krijgen. Zonder PVG mag ik in principe niet op de baan. Nog eens gemaild met de behandeld ambtenaar die ondertussen terug is uit vakantie en hij gaf me toch de raad van het maar al op te sturen. Eerst een kopietje gemaakt natuurlijk, dan heb ik dat toch bij en dan maar opgestuurd. En enkele dagen later was het enige juiste PVG eindelijk in mijn bezit. Eindelijk alles rond!