Zaterdag 22 september 2007
Om de zoveel tijd gaan we eens op "mannen-weekend" met Kris, Sid en Steve. Dit jaar was het de eerste keer met de 7. En dus zaten er in de bagage ook 2 boekjes met auto/motoroutes. En het weer zat dan ook nog eens fantatsisch mee. De meeste routes in Luxemburg passeren voorbij de chalet waar we verblijven. Dat is één van de redenen waarom Weiswampach een zeer ideale uitbalsbasis is. Je zit tevens zeer dicht in de buurt van de grens en dus zijn tankstations met goedkopere Luxemburgse prijzen in grote getalen voorradig.
Zaterdag koos ik voor route 3 uit "Motorrijden in de Ardennen" van Dirk Melkebeek uitgegevn bij Globe (Roularta Books en VAR). UIteraard vertrokken in Weiswampach, wat eigenlijk stopplaats nummer 4 is volgens de route, en richting Clervaux beginnen rijden. Onmiddelijk valt op hoe goed de kwaliteit van de straten in Luxemburg is: asfalt bijna als biljartlaken.
Ik ben onderweg enkel gestopt om wat foto's te trekken van de 7 in dit leuke bochtige landschap. In Clervaux hebben we vroeger al eens de toerist uitgehangen. Nu was het echt de bedoeling om rond te rijden. En een 7 zonder dak leent zich perfect om rustig rond te kijken zonder dat je moet uitstappen. Langs de route zijn er in ieder geval genoeg burchten die je kan bezoeken.
Maar eens Wiltz voorbij is het gewoon genieten van de bochtjes en van het landschap, zeker met de zon er op. De afdammingen op de Sûre die je passeert zorgen voor een zeer leuk uitzicht en mooie foto-gelegenheden met het vlakke water dat het landschap weerspiegelt.
In september is het hier bijzonder rustig om rond te rijden. Ik kom wel wat groepjes motorrijders tegen en uiteindelijk ook één 7-kloon. We passeren elkaar en steken de hand op. Ik zie enkel dat het geen Caterham of Lotus is. Geel met Franse nummerplaat, verder kom ik niet. Eens de klok langzaamaan begint aan te geven dat ik beter terug naar Weiswampach begin te rijden, zet ik me langs de kant om een route uit te stippelen en wie komt daar in de verte aanrijden: jawel de Fransman. Het blijkt een Donkervoort te zijn. We wisselen enkele woorden vanuit de auto's en gaan dan elk onze eigen weg.
|